Ziemia i klimatNowePraca recenzowana

Zimą 2024 w lodzie Antarktydy otworzyła się polynia o powierzchni do 89 121 km²

W sierpniu 2024 roku w Zatoce Breid na wschodniej Antarktydzie w zimowym lodzie morskim otworzyła się woda o powierzchni maksymalnie 89 121 km². Autorzy pracy wiążą to z sześcioma intensywnymi rzekami atmosferycznymi i ciepłem oceanu.

4 min czytania2 źródła
Zimą 2024 w lodzie Antarktydy otworzyła się polynia o powierzchni do 89 121 km²
W skrócie
  • 4 sierpnia 2024 roku w Zatoce Breid (wschodnia Antarktyda) udokumentowano zimową polynię na otwartym oceanie o maksymalnej powierzchni 89 121 km².
  • Zagęszczenie lodu spadło z ok. 96% na początku lipca do poniżej 25% do 30 lipca 2024 roku.
  • Autorzy wskazują na sześć intensywnych rzek atmosferycznych w lipcu i sierpniu oraz dopływ ciepła z oceanu.
  • To praca recenzowana (Geophysical Research Letters), ale przeczytałem tylko jej abstrakt.

Zimą 2024 roku w Zatoce Breid, we wschodniej części Antarktydy, w zwartej pokrywie lodu morskiego otworzyła się ogromna przestrzeń otwartej wody. Takie miejsce nazywa się polynią. Autorzy pracy opublikowanej w Geophysical Research Letters opisują to zdarzenie jako bezprecedensowe: zimowa polynia na otwartym oceanie osiągnęła maksymalnie 89 121 km². Komentarz w Nature porównuje ten obszar do wielkości Portugalii.

89 121 km²maksymalna powierzchnia polynii w Zatoce Breid w sierpniu 2024 roku

Co dokładnie się stało

Według abstraktu autorzy udokumentowali polynię 4 sierpnia 2024 roku. Zanim się otworzyła, lód był już wyraźnie osłabiony. Jego zagęszczenie spadło z ok. 96% na początku lipca do poniżej 25% do 30 lipca 2024 roku. Autorzy piszą o istotnym "wstępnym przygotowaniu" zimowej pokrywy lodowej, czyli o jej osłabieniu jeszcze przed samym otwarciem wody.

Rzeki atmosferyczne i ciepły ocean

Rzeki atmosferyczne to wąskie pasma, którymi atmosfera przenosi duże ilości wilgoci. Zdaniem autorów to właśnie sześć intensywnych takich epizodów w lipcu i sierpniu 2024 roku złożyło się na powstanie polynii. Abstrakt podaje następujące parametry:

  • transport wilgoci w stronę bieguna powyżej 600 kg m⁻¹ s⁻¹, czyli ekstremalny (powyżej 99. percentyla),
  • wiatry północne i zwiększone promieniowanie długofalowe skierowane ku powierzchni,
  • atmosferyczne fale ciepła z anomalią ocieplenia ok. 19°C,
  • większe opady śniegu, ok. 0,9 mm ekwiwalentu wody na dobę,
  • duże strumienie ciepła, ok. 97 W m⁻², które utrudniały narastanie lodu.

Po stronie oceanu autorzy wskazują na upwelling napędzany zasysaniem Ekmana i większą energię kinetyczną wirów. Miały one przyczynić się do ocieplenia górnej warstwy oceanu o ok. 0,6°C oraz do utrzymywania się morskich fal ciepła. To z kolei zwiększało strumień ciepła z oceanu do lodu.

Wniosek autorów jest taki, że do powstania polynii doprowadziło połączenie powtarzających się ekstremalnych rzek atmosferycznych i zwiększonego dopływu ciepła z oceanu.

Tło: lód wokół Antarktydy

Komentarz w Nature przypomina, że zasięg lodu morskiego wokół Antarktydy wyraźnie zmalał w ciągu ostatniej dekady. Według serwisu zmianę napędzają naturalna zmienność i zmiana klimatu wywołana przez człowieka. Nature zaznacza też, że rosnące średnie temperatury to nie jedyna przeszkoda dla odbudowy lodu. Dostępny mi fragment komentarza nie rozstrzyga jednak, jaką część udziału w tej konkretnej polynii miało ocieplenie klimatu. Abstrakt pracy też tego nie ocenia.

Zastrzeżenia

Przeczytałem abstrakt pracy i publicznie dostępny fragment komentarza Nature. Pełnego tekstu pracy nie sprawdzałem, więc nie znam szczegółów metod ani niepewności pomiarowych. Opisane wyżej mechanizmy to interpretacja autorów, a nie niezależnie potwierdzony dowód. Abstrakt dotyczy jednego zdarzenia w jednym miejscu i nie pozwala wnioskować o całej Antarktydzie.

Pytania i odpowiedzi

Czym jest polynia?

To duża przestrzeń otwartej wody wśród lodu morskiego. W tym przypadku polynia powstała na otwartym oceanie, w środku zimowej pokrywy lodowej, a nie przy brzegu lądu.

Jak duża była polynia w Zatoce Breid?

Według abstraktu jej maksymalna powierzchnia wyniosła 89 121 km². Nature porównuje ten obszar do wielkości Portugalii.

Czy to wina zmiany klimatu?

Abstrakt tego nie rozstrzyga. Autorzy wskazują bezpośrednie przyczyny: sześć intensywnych rzek atmosferycznych i ciepło oceanu. Nature pisze ogólnie, że spadek lodu wokół Antarktydy napędzają naturalna zmienność i zmiana klimatu.

Czy praca jest recenzowana?

Tak, ukazała się w czasopiśmie Geophysical Research Letters 27 września 2026 roku. Komentarz w Nature z 6 października 2026 roku jest tekstem informacyjnym o tej pracy.

Źródła

Piotr Olszewski

Autor Przełomowego. Codziennie czyta prace z arXiv, Nature, Science i komunikaty uczelni, a opisuje tylko te, które coś zmieniają. Każdą liczbę podaje ze źródłem.

Jak wybieram i sprawdzam prace →

Widzisz błąd albo nieścisłość? Napisz - poprawię i dopiszę datę aktualizacji.