Pierwsze zegary jądrowe z toru-229 działają: niestabilność zbliża się do 10⁻¹⁵ po dobie
Dwa zespoły opisały w Nature pierwsze działające zegary jądrowe. Zegar z toru-229 ma niestabilność 3 × 10⁻¹² / √(τ/s) i zbliża się do 10⁻¹⁵ po dobie pracy.

- Dwa zespoły (Toscani De Col i in. oraz Huang i in.) opisały w Nature pierwsze realizacje zegara jądrowego.
- Zegar z toru-229 ma ułamkową niestabilność częstotliwości 3 × 10⁻¹² / √(τ/s) i zbliża się do 10⁻¹⁵ po dobie pracy.
- Dane ograniczyły modele ultralekkiej ciemnej materii na skalach czasowych od 20 s do 1 dnia. Ciemnej materii nie wykryto.
- Autorzy zakładają poprawę niestabilności o kilka rzędów wielkości w przyszłych urządzeniach, ale na razie to projekcja.
Przez dekady najdokładniejszymi miernikami czasu były zegary atomowe. Ich działanie opiera się na przejściach elektronów między poziomami energii w atomach lub jonach. Teraz w Nature opisano pierwsze realizacje zegara jądrowego, który korzysta z przejść zachodzących w samym jądrze atomu. Przeczytałem abstrakt pracy zespołu Toscani De Col i towarzyszący jej komentarz w Nature.
Co ogłoszono
Zespół Toscani De Col i współpracowników zbudował zegar jądrowy oparty na przejściu w izotopie toru-229. W tym samym czasie w Nature ukazała się druga praca, Huang i in., zatytułowana „A nuclear clock synchronized to 229Th”. Obie opisują pierwsze realizacje zegara jądrowego. Komentarz Nature uznaje to za ważny krok dla metrologii, czyli nauki o pomiarach.
Autor komentarza dodaje, że zegar zespołu Toscani De Col może służyć do poszukiwania możliwej postaci ciemnej materii. Nature opisuje ją jako niewidzialny materiał, który stanowi większość materii we Wszechświecie.
Jak działa zegar
Przejście jądrowe toru-229 można pobudzać laserem. Według abstraktu jest kandydatem na optyczny zegar jądrowy, który mógłby przewyższyć obecne zegary optyczne oparte na przejściach elektronów w atomach lub jonach. Oczekuje się też, że będzie bardziej odporny na zewnętrzne zaburzenia i czulszy w testach podstaw fizyki.
Zespół ustabilizował laser ciągły na przejściu jądrowym o długości fali 148 nm. Wykorzystał szybkie sprzężenie zwrotne oparte na spektroskopii absorpcyjnej. Jądra toru-229 osadzono w milimetrowym krysztale fluorku wapnia, w temperaturze pokojowej.
- Laser: Laser ciągły stabilizowany na przejściu jądrowym 148 nm
- Sprzężenie zwrotne: Szybka informacja zwrotna ze spektroskopii absorpcyjnej
- Kryształ: Jądra toru-229 w milimetrowym krysztale fluorku wapnia
- Porównanie: Podharmoniczna 148 nm porównywana z zegarem na jonie Yb+
Źródło: Toscani De Col i in., Nature, 2026
Podharmoniczna promieniowania 148 nm była w sposób ciągły porównywana z zegarem opartym na pojedynczym jonie Yb⁺. Ciemnej materii szukano, śledząc okresowe fluktuacje i powolne dryfy energii przejścia jądrowego na skalach czasowych od 20 s do 1 dnia.
Liczby z pracy
Wartości pochodzą wprost z abstraktu.
| Parametr | Wartość według pracy |
|---|---|
| Ułamkowa niestabilność częstotliwości | 3 × 10⁻¹² / √(τ/s), ograniczona szumem śrutowym (τ - czas uśredniania) |
| Niestabilność po 1 dniu pracy | zbliża się do 10⁻¹⁵ |
| Długość fali przejścia | 148 nm |
| Ośrodek | milimetrowy kryształ fluorku wapnia, temperatura pokojowa |
| Odniesienie | zegar na pojedynczym jonie Yb⁺ |
| Zakres skal w teście ciemnej materii | od 20 s do 1 dnia |
Autorzy zakładają, że w przyszłych urządzeniach niestabilność da się obniżyć o kilka rzędów wielkości. To jednak projekcja, a nie wynik pomiaru.
Ciemna materia: ograniczenia, nie wykrycie
Zespół użył zegara do ograniczenia modeli ultralekkiej ciemnej materii. Tego typu materia mogłaby wywoływać drobne zmiany energii przejścia jądrowego. Według abstraktu ograniczenia dotyczące sprzężenia ciemnej materii z fotonami są konkurencyjne wobec najlepszych zegarów atomowych. W przypadku sprzężenia z oddziaływaniem silnym wykraczają poza wcześniejsze pomiary.
Wynik zawęża przestrzeń możliwych modeli, ale nie wykrywa ciemnej materii. Zegar jądrowy jest też dopiero w fazie pierwszych realizacji. Komentarz i abstrakt mówią o obiecującej technologii, nie o urządzeniu, które już pokonało najlepsze zegary atomowe. Nie porównuję wprost niestabilności z tej pracy z niepewnością systematyczną rekordowych zegarów optycznych, np. 8 × 10⁻¹⁹ w pracy Aeppli i in. z 2024 roku. To dwie różne wielkości.
Jak działają zwykłe zegary atomowe i czym różni się od nich zegar jądrowy, opisuję w tekście Jak działa zegar atomowy.
Pytania i odpowiedzi
Czym zegar jądrowy różni się od atomowego?
Zegar atomowy wykorzystuje przejścia elektronów między poziomami energii atomów lub jonów. Zegar jądrowy opiera się na przejściach w jądrze atomu, które według autorów mogą być bardziej odporne na zewnętrzne zaburzenia.
Czy zegar jądrowy jest już dokładniejszy od atomowych?
Jeszcze nie. Abstrakt mówi, że przejście w torze-229 mogłoby przewyższyć obecne zegary optyczne, a po dobie pracy niestabilność zbliża się do 10⁻¹⁵. Poprawa o kilka rzędów wielkości to na razie prognoza dla przyszłych urządzeń.
Czy zegar wykrył ciemną materię?
Nie. Zespół poszukiwał okresowych fluktuacji i dryfów energii przejścia jądrowego i na tej podstawie ograniczył modele ultralekkiej ciemnej materii.
Z czego zbudowano zegar z toru-229?
Jądra toru-229 osadzono w milimetrowym krysztale fluorku wapnia w temperaturze pokojowej. Laser ciągły stabilizowano na przejściu jądrowym 148 nm.
Źródła
- L. Toscani De Col i in., A thorium-229 optical nuclear clock with feedback loop, Nature, 2026-10-07
- Nature - Nuclear clocks tick for the first time (News & Views), 2026-10-07
- B. Huang i in., Nature, 2026 (praca towarzysząca: A nuclear clock synchronized to 229Th)
- A. Aeppli, K. Kim, W. Warfield, M. S. Safronova, J. Ye, Clock with 8 × 10⁻¹⁹ Systematic Uncertainty, Physical Review Letters, 2024-07-10
Piotr Olszewski
Autor Przełomowego. Codziennie czyta prace z arXiv, Nature, Science i komunikaty uczelni, a opisuje tylko te, które coś zmieniają. Każdą liczbę podaje ze źródłem.
Jak wybieram i sprawdzam prace →Widzisz błąd albo nieścisłość? Napisz - poprawię i dopiszę datę aktualizacji.


